Wim Goossens pleit ervoor dat ouders binnen zorg en sociaal werk serieuzer worden genomen als volwaardige partners. Vanuit zijn persoonlijke en professionele ervaringen laat hij zien dat de focus in hulpverlening vaak te veel op het kind ligt, terwijl de behoeften en ervaringen van ouders onderbelicht blijven. Hij maakt daarbij onderscheid tussen ouderschap, dat draait om verantwoordelijkheid en identiteit, en opvoederschap, dat vooral vanuit het kindperspectief wordt bekeken. Volgens Goossens is het belangrijk dat ook het perspectief van ouders meer aandacht krijgt.
Daarom benadrukt hij het belang van ervaringskennis van ouders: kennis die ontstaat uit hun dagelijkse leven en ervaringen met hun kind. Hij onderscheidt begrippen als ouderervaring, ervaringskennis, ervaringsdelen en ervaringsdeskundigheid, die samen bijdragen aan betere ondersteuning en samenwerking. Ouders kunnen verschillende rollen vervullen, zoals partner in teams, coach of medeonderzoeker. Dit vraagt van professionals een open, respectvolle houding en bereidheid om van ouders te leren. Tegelijk waarschuwt Goossens dat deze kennis niet te veel moet worden ingeperkt door systemen en dat alle ouders, ook degenen die minder goed aansluiten bij professionele taal, gehoord moeten worden.
Over dit etalage werk
| Leeratelier | Interprofessionaliteit |
|---|---|
| Auteur/ontwikkelaar | Wim Goossens |
| Jaartal | 2026 |
| Type werk | Publicaties |
| Direct downloaden > |